A A A

JAK SIĘ MODLIĆ NA MSZY ŚW.?

 

JAK SIĘ MODLIĆ NA MSZY ŚW.?

 

Czym jest i po co jest msza św. ? To pytanie jest pytaniem o wiarę, o modlitwę i o Boga w moim życiu. Czy Bóg jest mi do mojego życia potrzebny? Czy chcę się z Nim wiązać? Czy wierzę w Niego i Jego plan wobec mnie? Czy wierzę, że On – Jezus Chrystus zbawił mnie, wyzwoli od wszelkiego zła i da życie wieczne i szczęście? Czy z ufnością rozmawiam z Nim o wszystkim?

Msza św. jest spotkaniem z Bogiem, modlitwą, rozmową z Nim, oddaniem należnej Mu czci, słuchaniem Go a także przyjęciem do swego życia. Msza św, jest sakramentem ustanowionym przez Pana Jezusa słowami: Bierzcie i jedzie z tego wszyscy: to jest ciało moje, które za was będzie wydane (…) To czyńcie na moją pamiątkę. Sakramentem, czyli wydarzeniem w którym Bóg (rzeczywistość niewidzialna) przychodzi do człowieka i udziela darów (łaski) Bożych poprzez rzeczywistość widzialną (np. chleb, wino czy woda).

 

Po co jest msza św.? Służy ona mojemu uświęceniu, pomaga w stawaniu się lepszym człowiekiem, utwierdza w dobru i miłości a wyzwala i oczyszcza z grzechu, przybliża do Boga i raju. To na mszy św. dokonuje się moje zbawienie. To na niej Jezus za mnie umiera i otwiera mi niebo. To na niej wyznaję i pogłębiam wiarę w Boga oraz jednoczę się i buduję z Nim swoją więź i przyjaźń. O konieczności uczestnictwa we mszy św, i przyjmowania Komunii św. mówił sam Jezus:

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. (J 6, 53-54)


Jak dobrze uczestniczyć we mszy św.? Uczestnictwo może być zewnętrzne i wewnętrzne.


Dobrze uczestniczyć zewnętrzne we mszy św. oznacza: nie spóźniać się, nosić godny ubiór, głośno i wyraźnie odpowiadać i śpiewać, godnie się zachowywać, odpowiednio wykonywać gesty i postawy liturgiczne, przekazać znak pokoju, włączać się do liturgii poprzez: czytanie lekcji mszalnych i wezwań modlitwy powszechnej przynoszenie darów.


Dobrze uczestniczymy wewnętrznie (duchowo) we mszy św. gdy: przygotowujemy się do niej (modlitwy własne przed mszą św.) i składamy po niej dziękczynienie (modlitwy po mszy św.); staramy się skupić na modlitwie i Bożej obecności; śledzimy i wewnętrzne łączymy się z modlitwą kapłana; uważnie słuchamy słowa Bożego i wypowiadanych modlitw; ofiarujemy Bogu w łączności z kapłanem Boską Ofiarę i swoje życie; przyjmujemy Komunię św. i zachowujemy godzinny post przed jej przyjęciem; modlimy się mówiąc: PRZEPRASZAM, PROSZĘ, DZIĘKUJĘ I ODDAJE CZEŚĆ-ADORUJĘ.

 

 

 

 

MSZA ŚWIĘTA

 

Obrzędy wstępne

Po znaku krzyża pozdrowieniu i wprowadzeniu księdza, następuje akt pokuty (PRZEPRASZAM). W ciszy uznaj, że jesteś człowiekiem błądzącym i grzesznym. Uznaj swój grzech popełniony myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem. Powiedz Bogu: przepraszam. Proś Boga o miłosierdzie, oczyszczenie i wybawienie od zła.

 

 

Liturgia słowa

Słuchaj z uwagą czytań, psalmu, Ewangelii i homilii. To sam Bóg mówi do Ciebie. Jest to Słowo nie ludzkie, ale Boże. Po homilii następuje Twoja odpowiedz na usłyszane Słowo Boże:

- wyznanie wiary (credo - Wierzę w Jednego Boga..) - mów je z głośno z odwagą pamiętając o słowach Jezusa: „do każdego, kto przyzna się do mnie przed ludźmi, przyznam się i ja przed moim Ojcem, który jest w niebie”(Mt 10, 32)

- modlitwa wiernych (PROSZĘ) - (wezwania po których odpowiadamy „wysłuchaj nas Panie”) - módl się za cały Kościół; wszystkich ludzi na ziemi zwłaszcza tych cierpiących, ubogich i niewierzących; zmarłych oraz w swoich intencjach z którymi dziś przyszedłeś.

 

Liturgia Eucharystyczna

Następnie rozpoczyna się śpiew i Liturgia Eucharystyczna. Ksiądz przyjmuje od ministrantów (czyli od nas wszystkich) dary: chleb i wino, które wkrótce Duch Święty przemieni w Ciało i Krew Chrystusa. Dołącz do tych darów swoje dary: twoją prace, obowiązki, trudy, cierpienia, choroby, dobre uczynki, całego siebie oraz swoją rodzinę i najbliższych, prosząc, aby Bóg te dary uświęcił, pobłogosławił i przyjął.

Potem ksiądz śpiewa lub odmawia prefację – w której wzywa wszystkich do dziękowania Bogu za dzieło zbawienia ludzi i sam w imieniu całego Kościoła składa Bogu dzięki (DZIĘKUJĘ). W tym momencie dziękuj Bogu za wszystko czym Cię obdarzył: za życie, najbliższych, za Jego miłość do Ciebie, za dar odkupienia i życia wiecznego.

Śpiew Święty, Święty, Święty... informuje, że jesteśmy w najważniejszym momencie Mszy św., za chwilę na dźwięk dzwonków wszyscy uklękną i nastąpi konsekracja – przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Jest to przeniesienie się w czasie na Golgotę do chwili w której Pan Jezus ofiarowuje swoje życie, Ciało i Krew za Ciebie i wielu ludzi. Jest to moment śmierci Chrystusa na krzyżu. Jest to wyznanie miłości Jezusa do Ciebie, wołanie „Kocham Ciebie, chcę Cię zbawić dlatego oddaję za Ciebie życie”. W czasie podniesienia wpatruj się w Jezusa ukrytego pod postaciami chleba i wina, adoruj, dziękuj i uwielbij . Przyjmij Jego miłość i powiedz Mu, jak Go kochasz, oddaj Mu cześć

(ODDAJE CZEŚĆ - ADORUJE):

O, mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Ciebie,

ufam Tobie i kocham Ciebie z całego serca.

Proszę Cię o przebaczenie tym, którzy nie wierzą,

nie uwielbiają Ciebie, którzy nie ufają Tobie i którzy Cię nie kochają.

 

Następnie wszyscy wstają i po słowach księdza Oto wielka tajemnica wiary wyznają tajemnicę cudownej obecności Jezusa pośród nas, Jego męki, śmierci i zmartwychwstania za nas, tajemnicę naszego odkupienia, słowami: Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu. Wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale.

Dalej kapłan w imieniu całego Kościoła modli się za Kościół, uczestników mszy św, przystępujących do Komunii Św., zmarłych i ofiaruje Bogu Ojcu Niepokalaną Hostię. Wszyscy łącząc się z tymi modlitwami i ofiarowaniem odpowiadają: Amen

 

 

Obrzędy Komunii

Następnie wszyscy odmawiamy Ojcze Nasz, czyli Modlitwę Pańską, której nas nauczył Pan Jezus. W niej prosimy o Komunie Św., Pana Jezusa, Chleb Życia Wiecznego („Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj), który daje świętość, niebo, odpuszczenie grzechów, przebaczenie i pojednanie, moc do przezwyciężania pokus, zbawienie od grzechu oraz wszelkiego zła i szatana.

Przed przyjęciem Jezusa do swojego serca, należy wybaczyć, odpuścić bliźniemu, który nas skrzywdził, pamiętając o słowach Jezusa: „najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim!” (Mt 5,24). Wyobrażając sobie w osobie obok nas stojącej swego bliźniego, który nam zawinił przekażmy mu znak pokoju i przebaczenia.

Po śpiewie Baranku Boży, uklęknij i po ukazaniu Hostii- Baranka Bożego, uznaj, że nie jesteś godzien, aby On przyszedł do ciebie. Idąc w procesji z innymi przyjmij Komunię Św.(wpierw przyklękając, a jeśli nogi odmawiają posłuszeństwa skłaniając się przed Ciałem Chrystusa).

Komunia duchowa - dla nie mogących przystąpić

 

O mój Jezu, wierzę i kocham Ciebie, skoro nie mogę Cię teraz przyjąć sakramentalnie, przyjdź duchowo do mego serca. Panie Jezu Chryste Synu Boży zmiłuj się nade mną grzesznikiem.

Po przyjęciu Komunii Św. powiedz głośno: Amen (tak niech się stanie Twoja wola, tak wierzę w Ciebie skrytego w białym chlebie). Podziękuj Jezusowi za Eucharystię, za Jego miłość i ofiarę. W ciszy lub śpiewając dziękuj Mu i uwielbij.

 

 

Obrzędy zakończenia

Na samym końcu Bóg poprzez ręce kapłana udziela nam swego błogosławieństwa, abyśmy szli do swoich domów, pracy, szkoły, tam gdzie żyjemy i tam głosili, mówili i świadczyli o naszej wierze i naszym spotkaniu z Jezusem Zmartwychwstałym na mszy św.

 

Ks. Łukasz Krawczyk